میخواستم کتابهای یک طبقه از قفسه رو بذارم داخل جعبه که چشمم افتاد به کتاب چهار اثر از فلورانس اسکاول شین ...با اینکه می دونستم دوستش دارم اما رغبتی برای ورق زدنش نداشتم...میدونستم به یه جمله ازش نیاز دارم اما یه چیزی مانع میشد حتی ورق بزنمش...کتابی که یه زمانی جز کتابهای محبوبم بود و به عنوان یکی از کاندیداها جهت هدیه گرفتن ، راحت و مطمئن انتخابش میکردم ...بعد از مرور اندکی از حال و هوای سه چهار سال پیشم و اونچه که از اون زمان تا الان بهم گذشته و بررسی تغییر و تحولات درونی و غیر درونیم، تصمیم گرفتم مثل فال گرفتن بازش کنم تا ببینم کدوم جمله بهم هدیه داده میشه :

تنها راهزنی که دار و ندار آدمی را به یغما می برد  ، اندیشه های منفی خود اوست ...

از گذاشتن کتاب داخل جعبه منصرف شدم تا در اسرع وقت  یک بار دیگه بخونمش و یا حداقل مثل امروز یه جمله ازش هدیه بگیرم.سعی میکنم به عمق معنای این جمله فکر کنم و اونقدر روش متمرکز شم که به مغزم منگنه بشه .مطمئنم بی دلیل این کتاب و این جمله سر راهم قرار نگرفت.به شنیدش نیاز داشتم.با تشکر صمیمانه از خانوم اسکاول شین و کائنات !