رسم
یه دیالوگ از یه فیلمی که یادم نیست کی دیدم و اسمش چی بود همیشه توی ذهنمه . خانوم جوون به یه خانوم مسن و سرحال گفت شما چه طور این همه سرحال و جوون موندین و هم چنان روحیه دارین ؟ گفت برای اینکه به خودم و بقیه حالی کردم که من رسمم اینه : هر کی اومد خوش امد هر کی هم نیومد نیومد ! واسه ادم اهای عجیب و غریب دنیا که یه روز پافشاری میکنن روی یه چیزی و مدتی بعد بر میگردن از چیزی که روش پافشاری میکردن شاید درست باشه آدم تمرین کنه این رسم رو توی زندگیش .
احساس میکنم یه آوامین سرد و سنگ و بی احساس و یک دنده خیلی موفق تر و اروم تر از همون دختر مهربونیه که بعدا راحت میشه لهش کرد.سعی میکنم دیگه اشتباه نکنم .
آره عزیزم ،به آدمهای دنیا و بودنشون و موندنشون و خوب بودن و خوب موندنشون اعتباری نیست .نیست .
+ نوشته شده در جمعه چهارم شهریور ۱۳۹۰ ساعت 22:4 توسط آوامین
|
خدا گفت:لیلی عشق میورزد تا نمیرد.دنیا،لیلی زنده میخواهد.لیلی آه نیست.لیلی اشک نیست.لیلی معشوق مرده در تاریخ نیست.لیلی زندگی ست.لیلی!زندگی کن.