قبلا می خوندمش . برام محترم بود کامنت هم بهش میدادم و گاه گاهی هم برام کامنت میذاشت  .یه بار انتقاد تندی از نوشته هام بابت غمگین بودنشون کرد .ناراحت شدم اما می دونستم هم حق با اونه هم من ! یادم نیست جواب دادم بهش یا نه . اما یادمه خیلی غصه خوردم .بعد از مدتها امروز وبشو باز کردم اخه قبلا از توی لینک دونی ایشون سراغ خیلی از دوستام میرفتم خواستم ببینم آپ شدم واسه همین یا نه ، پس به عادت همیشگی چشمم به لینک دونیش افتاد .دونه دونه لیستشو نگاه کردم .لیلی زندگی ست ِ من نبود . یه لحظه مکث کردم بعد  توی دلم گفتم به درک ! بعد هم وبشو بستمو اومدم بیرون .

نمی دونم شاید این خودش یه پیشرفت باشه ! یه تغییر رفتار ! شایدم هیچی نباشه جز یه جور بی حسی  و بی تفاوتی .نوشته هاشو نخوندم ! می دونم بچه بازیه اما از قصد نخوندم حس کردم دوباره ممکنه یادم بیاد که وبشو و نوشته هاشو دوست داشتم و باز غمگین شم ! شایدم پیشرفت نیست اما حس میکنم بدم نیست، آقای روانشناس میگفت سعی کن دور شی و رد شی از چیزایی که ناراحتت میکنه . منم همین کارو کردم ! فقط رد شدم .همین .الانم ابسیلونی ناراحت نیستم امیدوارم بعدا هم ناراحت نشم و تداوم داشته باشه ! ادمم اینقدر ضعیف آخه !!! نه عزیزم کی گفته تو ضعیفی ؟ تو قوی هستی عشقم جیگرم خوشگلم آوامین جونم !!!!